Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


 

Psalm 150  /wg BT wyd. 4/

1 Alleluja.

Chwalcie Boga w Jego świątyni,

chwalcie Go na wyniosłym Jego nieboskłonie!

2 Chwalcie Go za potężne Jego czyny,

chwalcie Go za wielką Jego potęgę!

3 Chwalcie Go dźwiękiem rogu,

chwalcie Go na harfie i cytrze!

4 Chwalcie Go bębnem i tańcem,

chwalcie Go na strunach i flecie!

5 Chwalcie Go na cymbałach dźwięcznych,

chwalcie Go na cymbałach brzęczących:

6 Wszystko, co żyje, niech chwali Pana!

Alleluja.

 

Alleluja. Chwalcie Boga w Jego świątyni … na wyniosłym Jego nieboskłonie. W ostatnim Psalmie każdy z jego sześciu wierszy zawiera wezwanie do chwalenia Boga. Psalm 150 rozpoczyna się i kończy  okrzykiem „alleluja” (chwalcie Pana), a „wewnątrz” dziewięć razy wezwanie zaczyna się od podobnego zwrotu („alleluhu” = chwalcie Go). To uwielbienie stanowi wspaniały akord na zakończenie całej Księgi Psalmów. Pierwsza para wezwań wskazuje na miejsce uwielbienia Boga, łącząc Jego świątynię na ziemi i niebieską stolicę. Król Salomon modlił się do Pana przy poświęceniu świątyni: „wysłuchaj błaganie Twego sługi i Twego ludu, Izraela, ilekroć modlić się będzie na tym miejscu. Ty zaś wysłuchaj w miejscu swego przebywania – w niebie” (1Krl 8,30).

Chwalcie Go za potężne Jego czyny. Druga para wezwań zaprasza do wysławiania Boga za Jego dzieła, w których objawiła się Jego potęga. Psalmista nie podaje szczegółów, a zatem można przyjąć, że myśli o wszystkich Bożych dziełach, wymienianych w innych psalmach, zarówno o stworzeniu świata, jak i o zbawczej interwencji Boga w dziejach Izraela.

Chwalcie Go dźwiękiem rogu. Wyjątkowo dużo miejsca, bo aż trzy wersety, poświęcił psalmista, aby wymienić instrumenty, przy których towarzyszeniu należy oddać Bogu chwałę. Akompaniament muzyczny towarzyszył zwłaszcza dorocznym uroczystościom w świątyni, na których gromadzili się licznie pielgrzymi. Pierwsza Księga Kronik opisując organizację kultu w świątyni wymienia liczną grupę świątynnych śpiewaków i muzyków (1Krn 25). To wśród nich upatrujemy także autorów wielu z psalmów zebranych w tej księdze.

Wszystko, co żyje, niech chwali Pana! Ostatnim zaproszeniem tego Psalmu jest wezwanie wszystkich żyjących istot do wielbienia swego Stwórcy. Wezwanie skierowane do wszystkich „istot  żywych” (zob. Rdz 1,20n.24; 2,7), przede wszystkim zaś do każdego człowieka, który został powołany do szczególnej służby Bogu. Stworzenie odnajduje swoją tożsamość i sens w ukierunkowaniu swego istnienia ku chwale Boga. To Niebo, to wieczność.

Boże, niech zgodnie Cię wielbią w harmonii głosów i serc wszystkie stworzenia niebieskie i ziemskie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 150

Psalm 149

Psalm 148

Psalm 147

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 149 /wg BT wyd. 4/