Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 139 (138)  /wg BT wyd. 4/

1 Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm.

Panie, przenikasz i znasz mnie,

2 Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję.

Z daleka przenikasz moje zamysły,

3 widzisz moje działanie i mój spoczynek

i wszystkie moje drogi są Ci znane.

4 Choć jeszcze nie ma słowa na języku:

Ty, Panie, już znasz je w całości.

5 Ty ogarniasz mnie zewsząd

i kładziesz na mnie swą rękę.

6 Zbyt dziwna jest dla mnie Twa wiedza,

zbyt wzniosła: nie mogę jej pojąć.

7 Gdzież się oddalę przed Twoim duchem?

Gdzie ucieknę od Twego oblicza?

8 Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś;

jesteś przy mnie, gdy się w Szeolu położę.

9 Gdybym przybrał skrzydła jutrzenki,

zamieszkał na krańcu morza:

10 tam również Twa ręka będzie mnie wiodła

i podtrzyma mię Twoja prawica.

11 Jeśli powiem: «Niech mię przynajmniej ciemności okryją

i noc mnie otoczy jak światło»:

12 sama ciemność nie będzie ciemna dla Ciebie,

a noc jak dzień zajaśnieje:

<mrok jest dla Ciebie jak światło>.

13 Ty bowiem utworzyłeś moje nerki,

Ty utkałeś mnie w łonie mej matki.

14 Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie,

godne podziwu są Twoje dzieła.

I dobrze znasz moją duszę,

15 nie tajna Ci moja istota,

kiedy w ukryciu powstawałem,

utkany w głębi ziemi.

16 Oczy Twoje widziały me czyny

i wszystkie są spisane w Twej księdze;

dni określone zostały,

chociaż żaden z nich jeszcze nie nastał.

17 Jak nieocenione są dla mnie myśli Twe, Boże,

jak jest ogromna ich ilość!

18 Gdybym je przeliczył, więcej ich niż piasku;

gdybym doszedł do końca, jeszcze jestem z Tobą.

 

19 O Boże, obyś zgładził bezbożnego,

niech krwawi mężowie idą precz ode mnie!

20 Oni przeciw Tobie zmawiają się podstępnie,

za nic mają Twoje myśli.

21 Panie, czyż nie mam nienawidzić tych, co nienawidzą Ciebie,

oraz nie brzydzić się tymi, co przeciw Tobie powstają?

22 Nienawidzę ich pełnią nienawiści;

stali się moimi wrogami.

23 Zbadaj mnie, Boże, i poznaj me serce;

doświadcz i poznaj moje troski,

24 i zobacz, czy jestem na drodze nieprawej,

a skieruj mnie na drogę odwieczną!

 

Panie, przenikasz i znasz mnie. Zanim Psalmista skieruje swoją prośbą do Boga (ww.19nn), rozważa i wysławia Jego wszechwiedzę, wzorem starotestamentalnego mędrca czy proroka Jeremiasza (por. Hi 31,4; Jr 12,3; 17,10). Jego słowa i nam dzisiaj pomagają rozmawiać z Najwyższym, który dogłębnie zna każdego z nas, zarówno nasze czyny i słowa, jak też zamysły naszych serc. Ale Jego wiedza o nas napawa pokojem, bo wiemy, że jest On naszym dobrym Ojcem.

Ty ogarniasz mnie zewsząd. Oprócz wszechwiedzy, Psalmista wyraża także podziw dla wszechobecności i wszechmocy Boga. Ta bliskość Pana w życiu Jego ludu niekiedy oznacza także, że staje się on celem prześladowania ze strony nieprzyjaciół Boga. I chyba dlatego w sercu Psalmisty, który też tego doświadcza, zrodziła się myśl o „ucieczce” (ww.7nn). Stwierdza, że nie ma takiego zakątka we wszechświecie, od nieba po Szeol, od wschodu do zachodu słońca, gdzie mógłby się przed Bogiem schować. Także żadne ciemności go nie ukryją przed Bogiem, którego „wzrok” przenika wszystko.

Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie. Psalmista dziękuje Bogu Stwórcy za dar swego życia. Wyraża podziw dla tego szczególnego i wielkiego dzieła, jakim jest poczęcie dziecka w łonie matki. Bogu znany jest nie tylko początek ludzkiego życia, jego narodziny, lecz również wszystkie następne dni, cała przyszłość, jakby już zapisana w księdze. Ponownie zatem pochwała Boga obejmuje Jego szczególną wszechwiedzę, przekraczającą granice czasu i przestrzeni. Człowiek może tylko cząstkę tej wiedzy Boga poznać, czerpiąc ze skarbca Bożej mądrości.

O Boże, obyś zgładził bezbożnego. Wierszy 19-22 nie znajdziemy w liturgicznej modlitwie Kościoła, ponieważ zawierają prośbę o zagładę bezbożnych i „mowę nienawiści” wobec nienawidzących Boga. Psalmista życzy im śmierci, wyrażając swoją jedność z Bogiem. Stawia Bogu pytanie, według niego retoryczne, czy miałby ich nie nienawidzić? Pan Jezus odpowie na to pytanie nauczając swych uczniów: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). Psalmista z pokorą uznaje jednak, że także i on może odstąpić od wierności Bogu, dlatego prosi Go, by czuwał nad nim i prowadził swą drogą.

Boże Ojcze, dziękujemy Tobie za to, że z troską pochylasz się nad życiem każdego człowieka, którego powołałeś do istnienia i przyjaźni z Tobą, i prosimy, abyś prowadził nas ku wiecznemu życiu z Tobą. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 138 (137) /wg BT wyd. 4/
Psalm 140 (139) /wg BT wyd. 4/