Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 105 (104)  /wg BT wyd. 4/

1 Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia,

głoście dzieła Jego wśród narodów!

2 Śpiewajcie Mu i grajcie Mu,

rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda!

3 Szczyćcie się Jego świętym imieniem;

niech się weseli serce szukających Pana!

4 Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze,

szukajcie zawsze Jego oblicza!

5 Pamiętajcie o cudach, które On zdziałał,

o Jego znakach i sądach ust Jego,

6 potomstwo Abrahama, Jego słudzy,

synowie Jakuba, Jego wybrańcy.

7 On, Jahwe, jest naszym Bogiem:

Jego wyroki obejmują świat cały.

8 Na wieki pamięta o swoim przymierzu,

obietnicę dał dla tysiąca pokoleń.

9 Zawarł je z Abrahamem

i przysięgę dał Izaakowi,

10 ustanowił dla Jakuba jako prawo,

dla Izraela jako wieczne przymierze,

11 mówiąc: Dam tobie ziemię Kanaan

na waszą własność dziedziczną.

12 Kiedy ich było niewielu,

nieliczni i obcy w niej,

13 i wędrowali od szczepu do szczepu,

z jednego królestwa do drugiego ludu,

14 nikomu nie pozwolił ich uciskać

i z ich powodu karał królów:

15 «Nie dotykajcie moich pomazańców

i prorokom moim nie czyńcie krzywdy!»

16 Potem przywołał głód na ziemię

i odebrał cały zapas chleba.

17 Wysłał przed nimi człowieka:

Józefa sprzedano jako niewolnika.

18 Kajdanami ścisnęli jego nogi,

w żelazo zakuli jego szyję,

19 aż się spełniła jego przepowiednia

i słowo Pańskie dało mu świadectwo.

20 Posłał król, by uwolnić go,

i władca ludów, aby go wyzwolić.

21 Ustanowił go panem nad swoim domem

i władcą nad całą swoją posiadłością,

22 by według swej myśli pouczał jego dostojników

a jego starszyznę uczył mądrości.

23 Wówczas Izrael wkroczył do Egiptu,

Jakub był gościem w kraju Chama.

24 Licznie rozmnożył swój naród,

uczynił go mocniejszym od jego wrogów.

25 Ich to serce odmienił, ażeby znienawidzili lud Jego

i wobec Jego sług postępowali zdradziecko.

26 Wtedy posłał sługę swojego, Mojżesza,

i Aarona, którego sobie wybrał.

27 Oni okazali w Egipcie Jego znaki

i cuda w krainie Chama.

28 Zesłał ciemności i nastał mrok,

lecz nie przestrzegali słów Jego.

29 W krew zamienił ich wody

i pozabijał ich ryby.

30 Od żab się zaroiła ich ziemia,

nawet w komnatach ich królów.

31 Rzekł, i robactwo się zjawiło,

komary w całym ich kraju.

32 Zesłał im grad zamiast deszczu

i ogień palący na ich ziemię.

33 Poraził im winorośle i figowce

i drzewa połamał w ich kraju.

34 Rzekł, i nadciągnęła szarańcza,

niezliczone mnóstwo świerszczy.

35 Pożarły one całą trawę w ich kraju

i zjadły płody na ich roli.

36 Pobił wszystkich pierworodnych w ich ziemi,

pierwociny całej ich siły.

37 A tamtych wyprowadził ze srebrem i złotem

i nie było słabego w Jego pokoleniach.

38 Egipcjanie byli radzi z ich wyjścia,

bo lęk ich ogarnął przed nimi.

39 Chmurę rozpostarł jako osłonę

i ogień, by świecił wśród nocy.

40 Prosili i przywiódł przepiórki,

i nasycił ich chlebem z nieba.

41 Rozdarł skałę i spłynęła woda,

popłynęła w pustyni jak rzeka.

42 Pamiętał bowiem o swym świętym słowie,

[danym] Abrahamowi, słudze swojemu.

43 I wyprowadził lud swój wśród radości,

wśród wesela – swoich wybranych.

44 I darował im ziemie narodów,

i zawładnęli owocem pracy ludów,

45 by strzegli Jego przykazań

i prawa zachowywali.

Alleluja.

 

Sławcie Pana… głoście dzieła Jego wśród narodów! Psalm 105 należy do pieśni pochwalnych Boga wysławiających Jego działanie w dziejach zbawienia, szczególnie w historii patriarchów i ludu Izraela. W rozbudowanym wprowadzeniu psalmista zachęca i podpowiada, aby uwielbienie Boga obejmowało wspominanie Jego dzieł, rozmyślanie o Jego potędze, przypominanie Jego cudownych znaków opatrzności i przywoływanie Bożych pouczeń i wyroków.

Bóg zawarł przymierze z Abrahamem. Przymierze zawarte przez Boga z Abrahamem  charakteryzuje się obietnicą opieki nad wybranymi, obietnicą ziemi i obietnicą potomstwa (zob. Rdz 15 i 17). Jako że Bóg zobowiązuje się do ich spełnienia, obietnice te są  pewne i niezmienne, dlatego nazywa się to przymierze „wiecznym”. Psalmista pomija szczegóły życia poszczególnych patriarchów
i szybko przechodzi do osoby Józefa, który sprzedany jako niewolnik do Egiptu, niejako „posłany” tam został przez Boga, aby uratować jego rodzinę w czasach głodu (por. Rdz 37.39-50). Opatrzność Boża zapewniła im pomyślność, dzięki czemu bardzo wzrośli w liczbę.

Pan okazał swą potęgę w Egipcie i na pustyni. Psalmista wspomina zmianę sytuacji Izraela w Egipcie i powołanie Mojżesza i Aarona, przez których Pan dokonał cudownych znaków wobec Egipcjan, aby skłonić ich do wypuszczenia ludu Izraela (por. Wj 1-12). Opatrzność Boża wspierała lud Izraela także podczas jego wędrówki po pustyni do Ziemi Obiecanej. Psalmista wspomina obłok, który ich osłaniał, ogień, który prowadził ich w nocy, cud przepiórek i manny, oraz źródło wody (por. Wj 13-17; Lb 20,7-11).

Darował im ziemie narodów. Psalm kończy się wspomnieniem wejścia ludu Izraela do ziemi Kanaan, zamieszkiwanej przez różne narody (por. Joz 1-10). Psalmista widzi w tym spełnienie przez Boga obietnicy danej Abrahamowi, ale też wzywa swój lud, aby na wierność Boga odpowiedział wiernością wobec Jego przykazań (por. Joz 24).

Panie Boże wszechmogący, Ty w przeszłości opiekowałeś się ludem Izraela, teraz czuwaj nad ludem Nowego Przymierza i doprowadź go do niebieskiej ojczyzny. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 104 (103) /wg BT wyd. 4/
Psalm 106 (105) /wg BT wyd. 4/