Rozważania nad codzienną Ewangelią

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, 5.04.2026 J 20,1-9 Ewangelia według św. Jana podkreśla rolę Marii Magdaleny. O ile bowiem u synoptyków znajdujemy listy kobiet, które poszły rankiem dzień po szabacie do grobu Jezusa (dwie u Mateusza, trzy u Marka) lub informację o grupie kobiet, które tam poszły (Łukasz), to Jan listę taką rezerwuje dla sceny ukrzyżowania i śmierci Jezusa (J 19,25). W momencie śmierci Jezusa Maria Magdalena wymieniona jest jako ostatnia z tej listy, a więc nie najważniejsza.

Niedziela Palmowa, 29.03.2026 Mt 26, 14 – 27, 66 Dzisiejsza Ewangelia, jest ukazana w formie czytanej Pasji. Dużo dialogu, napięcia, scen zmieniającej się akcji, chociażby opamiętanie Judasza, które niestety przyszło za późno. Na czym polega dramat Judasza, choć tak bardzo podobna scena była u św. Piotra? Judasz, nie miał szansy spojrzeć Jezusowi w oczy po dokonanej zdradzie, popadł w rozpacz – samotność, a Piotr, mógł zaraz rzucić się w ramiona Jezusa. Nie zwlekaj z rzuceniem

V Niedziela Wielkiego Postu, 22.03.2026  J 11, 1-45 Preludium wielkich dni. To nie mógł być banalny znak. Musiało wydarzyć się coś, co przemówi do serc pełną mocą. Zanim więc tłum zacznie śpiewać „Hosanna”; zanim chleb się zadziwi, że stał się Ciałem Boga; zanim przyjdzie wołanie „Ukrzyżuj” i westchnienie „Wykonało się”; zanim przyjdą do grobu trzy Marie, i okaże się, że szukają Żyjącego wśród umarłych; zanim stanie się to wszystko, On sam, Bóg –

IV Niedziela Wielkiego Postu, 15.03.2026 J 9,1-41 Jezus ujrzał niewidomego – ujrzał to gr. eidō [εἴδω] i w pierwszej kolejności oznacza: wiedzieć, znać, rozumieć, w drugiej kolejności: widzieć, dostrzec, a w trzeciej znać z doświadczenia. Jezus ujrzał niewidomego, a więc nie tylko go zobaczył, ale wiedział o nim, znał go i rozumiał. Takim samym spojrzeniem Jezus obdarowuje nas: widzi nas, to znaczy wie o nas, zna nas i rozumie. Rozwiązał problem niewidomego, chociaż ten nie prosił o to. Z nami też tak jest:

III Niedziela Wielkiego Postu, 8.03.2026 J 4,5-42 Rozmowa, która miała miejsce przy studni, jest swego rodzaju katechezą, w której Jezus daje poznać swoją tożsamość nie tylko Samarytance, ale również nam. Po pierwsze, przedstawia się jako Żyd. Podkreśla w ten sposób uprzywilejowaną rolę Narodu Bożego Wybrania w historii zbawienia, jednak nie zawężając go wyłącznie do potomków Abrahama. Po drugie, On jest Źródłem Wody Żywej, która daje życie, to prawdziwe i nigdy nieprzemijające. Ponadto, On jest tym, który nas zna. On wie

II Niedziela Wielkiego Postu, 1.03.2026 Mt 17, 1-9 „Ocienił ich świetlisty obłok” (Mt 17,5, przekład R. Brandstaettera) – tak te słowa brzmią w dosłownym przekładzie. Zwykle tłumacze cofają się przed paradoksalnością tego sformułowania, które ma znamiona oksymoronu, a więc jest zbitką terminów sprzecznych. Trzeba było poety, by się na to poważył. Ale takim samym poetą był autor Ewangelii św. Mateusza. On też zdawał sobie sprawę, że tej niezwykłej sytuacji nie da się opisać w zwykły sposób. Podobną sprzecznością wewnętrzną wydają