Category: Komentarz do codziennych czytań

[dzien 1] Niedziela, 5.03.2017 r. Pierwsze czytanie: Rdz 2,7-9; 3,1-7 Dzisiejsze czytanie dotyka bardzo wyraźnie dwóch przestrzeni, w których żyjemy: piękna stworzenia i brzydoty grzechu, ekstazy wynikającej z dobroci Boga i udręki, która jest następstwem podeptania tej dobroci. Grzech pierworodny to przede wszystkim ogromna rana nieufności,  jaka wkradła się pomiędzy Boga-Stwórcę a stworzenie noszące w sobie Jego obraz i podobieństwo. Nieufność,

  [dzien 1] Niedziela, 26.02.2017 r. Pierwsze czytanie: Iz 49, 14-15 Niewola babilońska zrodziła wśród Izraelitów wątpliwości co do dalszej opieki Boga nad ludem wybranym. Zdobycie Jerozolimy oraz uprowadzenie było według nich skutkiem opuszczenia narodu przez Boga. Dla Żydów świątynia, w której mieszka sam Bóg, była gwarantem ich nietykalności. Teraz będąc w niewoli i uświadamiając sobie swoją grzeszność, zwątpili w Boskie

[dzien 1] Niedziela, 19.02.2017 r. Pierwsze czytanie: Kpł 19, 1-2. 17-18 Tytuł rozważanej dzisiaj Księgi posiada określenie „kapłańska”. W wielu przekładach nowożytnych Księga zatytułowana jest jako „Leviticus”, czyli „Księga Lewicka”. Sugeruje to, że zawiera pewne wskazania dla pokolenia Lewiego. W relacjach  Pięcioksięgu czytamy o tym, że zostali oni wyłączeni spośród pokoleń Izraela i przeznaczeni do kultu świątynnego. Natomiast

[dzien 1] Niedziela, 12.02.2017 r. Pierwsze czytanie: Syr 15, 15-20 W czytanym dzisiaj w Kościele fragmencie Księgi Syracha wyeksponowane są wolność i godność, jaką człowiek otrzymał od Boga. Słowami autora natchnionego Bóg mówi: „Jeśli chcesz, zachowasz przykazania.”  Tak, to prawda, wystarczy chcieć. Zauważmy, że Bóg nie zmusza do zachowania przykazań. Obdarował nas wolnością. Wybór zawsze należy do nas. Jeśli już podjęliśmy

[dzien 1] Niedziela, 5.02.2017 r. Pierwsze czytanie: Iz 58,7–10 Dzisiejsze pierwsze czytanie kieruje nasz wzrok ku jednemu z najważniejszych tematów ksiąg prorockich – ku zagadnieniu sprawiedliwości w stosunkach społecznych. Pochodzi ono z fragmentu księgi Izajasza poświęconego dwóm rodzajom postu – pierwszemu, który Pan odrzuca, i drugiemu, który wybiera. Różnica między nimi polega na tym, że podczas gdy pierwszy dokonuje się „wśród waśni

[dzien 1] Niedziela, 29.01.2017 r. Pierwsze czytanie: So 2, 3; 3, 12-13 Z dwóch fragmentów Księgi Sofoniasza, złączonych w dzisiejszym czytaniu, dowiadujemy się, że Bóg wymaga pokory od tych z Izraela, którzy chcą realizacji Bożych obietnic w ich życiu. Pokora, jak mi się zdaje, stanowi źródło wszystkich cnót i fundament relacji z Bogiem, gdyż jest prawdziwą mądrością: znajomością siebie, zdrowym dystansem i pamięcią

[dzien 1] Niedziela, 22.01.2017 r. Pierwsze czytanie: Iz 8, 23b – 9, 3 Izajasz całe wieki przed Chrystusem ogłaszał Dobrą Wiadomość (Ewangelię). Gdy mowa o wkraczaniu Boga w nasze życie, to jest to zawsze Dobra Wiadomość, a „Dzień Pański” – moment, gdy Bóg na powrót w pełni zakróluje – będzie „straszny” (Jl 2, 11; 3,4) tylko z punktu widzenia ludzkiej perwersji, w perspektywie ucieczki

[dzien 1] Niedziela, 15.01.2017 r. Pierwsze czytanie: Iz 49, 3.5-6 Podźwignięcie jednego narodu i troska o ocalałych to zbyt mało. Ustami proroka Izajasza Bóg zapowiada powszechność zbawienia. Czy zatem wszyscy będą podźwignięci, ocaleni, zbawieni? Słowa proroka są jednoznaczne. Bóg zatroszczy się o każdego człowieka. Nie wiemy jednak, czy każdy tę troskę przyjmie, czy zechce przejrzeć na oczy i skierować swoje kroki ku światłości przychodzącej

    [dzien 1] Niedziela, 8.01.2017 r., święto Chrztu Pańskiego Pierwsze czytanie: Iz 42,1-4.6-7 Pierwsza z czterech pieśni o Słudze Jahwe proroka Izajasza wskazuje na Mesjasza. Bóg mówi o Nim: „Wybrany mój.” Izajasz w swojej proroczej wizji widzi to, co zrealizuje się nad Jordanem, kiedy Chrystus przyjmie chrzest od Jana a Duch Święty spocznie na Nim. Zaskakuje zgodność wizji Izajasza z przekazem

[dzien 1] Niedziela, 1.01.2017 r., Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Pierwsze czytanie: Lb 6, 22-27 Od momentu, w którym Mojżesz usłyszał słowo Pana, minęło przeszło 3200 lat. Ogarniając wyobraźnią, od tamtych dni aż do dzisiaj, wszystkie pokolenia, wpierw żydowskie, a następnie chrześcijańskie, karmiące się tekstem błogosławieństwa Aaronowego, cieszymy się i uśmiechamy. To takie proste, wszystko potrzeba  zaczynać  od błogosławieństwa w imię Boże.