Category: Komentarz do codziennych czytań

   XV Niedziela Zwykła, 14.07.2024 r. Pierwsze czytanie: Am 7, 12-15 Życiowa zmiana z pasterza na proroka musiała być dla Amosa nie lada wyzwaniem. Jak wiele potrzeba pokory, aby przyjąć to, co trudniejsze. Amos w swojej nowej misji dostrzegł wolę Pana Boga i poszedł za Jego głosem. Ciężko nam nieraz zaakceptować trudne zmiany, ale czasem warto stawić im czoła, ponieważ prowadzi to do większej duchowej

  Niedziela, 7.07.2024 r. Pierwsze  czytanie: Ez 2,2-5 Ezechiel (hebr. Jechezeel – Bóg mocny, Bóg czyni mocnym) należy do tzw. grupy proroków większych. Pochodził z rodu kapłańskiego i pełnił urząd kapłana, o czym świadczy język kapłański księgi. Razem z królem Jechoniaszem został deportowany do Babilonii. Sytuacja Izraela na wygnaniu była trudna, bowiem był to czas niewoli. Problemem było dochowanie wierności

  XIII Niedziela Zwykła, 30.06.2024 Pierwsze czytanie: Mdr 1, 13-15; 2, 23-24 Nasz Bóg jest Bogiem życia. Jest jego źródłem i pełnią. Każdy, kto żyje z Nim w jedności, ma udział w Jego życiodajnej mocy i może doświadczać tego w swoim życiu. Ciekawe jest zdanie o tym, że byty tego świata niosą zdrowie i nie ma w nich śmiercionośnego jadu. Wszyscy wiemy, a niektórzy z nas doświadczyli, że są byty

  XII Niedziela Zwykła, 23.06.2024 r. Pierwsze czytanie:  Hi 38, 1. 8-11  Dlaczego Bóg przemawia do Hioba z wichru? Grzegorz Wielki (papież z przełomu VI/VII wieku po Chrystusie), w swoim komentarzu do tej księgi,  zauważył, że Bóg potrafi przemawiać łagodnie i gwałtownie w duszy człowieka: łagodnie, kiedy daje pocieszenie, gwałtownie, gdy karci pychę i chce uchronić swoje sługi przed złem. Hiob przeżywa wielkie cierpienie, dlatego

  XI Niedziela Zwykła, 16.06.2024 r. Pierwsze czytanie: Ez 17,22-24 Na początku liturgii słowa dzisiejszej niedzieli prorok Ezechiel przestawia nam Boga, którego możemy nazwać „miłośnikiem” małości i pokory. W obrazie z pierwszego czytania Bóg – Ogrodnik – łamie małą gałązkę. Później zasadza ją na wysokiej górze. Zasadzona gałązka wzrasta, wydaje piękne owoce, staje się wspaniałym drzewem. Co więcej, nie tylko ona się

  Niedziela, 09.06.2024 r. Pierwsze czytanie: Rdz 3, 9-15 Pierwsza księga Biblii – Księga Rodzaju, zwana też Księgą Początków  – przedstawia genezę świata i ludzkości. Opisuje piękno świata stworzonego przez Boga. Podkreśla jednocześnie pierwotny stan szczęścia, który był udziałem całego stworzenia z człowiekiem jako „koroną stworzeń”. Kosmos, natura, przyroda ożywiona i nieożywiona od początku wskazywały na wielkość, potęgę,

  IX Niedziela Zwykła, 2.06.2024r. Pierwsze czytanie: Pwt 5, 12-15  Oczywiście, że Bóg nie musiał odpoczywać. A jednak po sześciodniowym dziele stworzenia, jak je opisał autor kapłański w Rdz 1, chciał. I zechciał również nam nakazać zaprzestanie pracy w jeden dzień tygodnia. Znamy podstawy szabatu w judaizmie, a jednak zaskakuje nas zakończenie czytania z Pwt: „Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził

  VIII Niedziela Zwykła, 26.05.2024. – Uroczystość Najświętszej Trójcy Pierwsze  czytanie: Pwt 4, 32-34. 39-40 Relację między Bogiem a Izraelem możemy odnieść do siebie i do całego stworzenia. My również doświadczamy znaków i cudów, które świadczą o tym, że Pan interesuje się nami, troszczy się o nasze życie i chce naszego szczęścia. On towarzyszy nam nieustannie. W Jego mocnej ręce upatrujemy obrony i ocalenia, zaś

  Niedziela Zesłania Ducha Świętego, 19.05.2024 r. Pierwsze czytanie: Dz 2,1-11 Przyzwyczailiśmy się do tej długiej listy nacji, z których pochodzili świadkowie zesłania Ducha Świętego. Nie zastanawiamy się, jaki świat stał za serią wyrazów, które płyną spod pióra autora Dziejów Apostolskich. Na liście tej znajdują się przedstawiciele populacji żyjących w Europie, Afryce i Azji, przedstawiciele dwóch imperiów: rzymskiego i partyjskiego, które już

  Niedziela, 12.05.2024r. – Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego Pierwsze czytanie: Dz 1, 1-11 Kiedy doświadczamy radości, bądź przeżywamy niezwykłe chwile, często mówimy „było mi jak w niebie”. Podświadomie z duszy wydobywamy pragnienia spełnienia, które nazywamy stanem szczęścia. „Niebo” jest więc nie tyle miejscem ani przelotnym uczuciem, co stanem naszego serca i duszy, w którym chcielibyśmy trwać. Jednak często tracimy smak „nieba”