19. Przeciw rozwodom Mt 5,31-32

Kolejna antyteza w Jezusowym Kazaniu na Górze dotyczy rozwodów. Wiele edycji Pisma Świętego łączy w jedną perykopę wypowiedź Jezusa odnoszącą się do szóstego przykazania i naukę na temat rozwodów ze względu na pokrewieństwo tematyczne. Jednak są to dwie autonomiczne wypowiedzi Jezusa, dlatego w naszych rozważaniach traktujemy je oddzielnie. Temat rozwodów zostanie o wiele szerzej poruszony w tej Ewangelii w 19,1-12. Świadczy to o tym, jak żywa była ta kwestia w środowisku Izraela … Zobacz cały tekst >>

18. Obnażone cudzołóstwo (Mt 5,27-30)

W naszym pielgrzymowaniu po ścieżkach Kazania na Górze spotykamy kolejną antytezę w nauczaniu Jezusa dotyczącą przykazania Nie dopuścisz się cudzołóstwa. Podobnie jak w przypadku przykazania Nie zabijaj, tak i tutaj Jezus, wychodząc od powszechnie panującej jego recepcji, poszerza znaczenie przykazania o sferę ducha i godności człowieka oraz daje własną, jednoznaczną wykładnię tego zagadnienia. Tematowi cudzołóstwa Stary Testament poświęca stosunkowo wiele uwagi. Szczególnie prawodawstwo Pięcioksięgu bardzo poważnie go traktuje, … Zobacz cały tekst >>

17. Głębia piątego przykazania Mt 5,21-26

Znajdujemy się wciąż w obszarze zbioru wypowiedzi Jezusa nazywanego Kazaniem na górze. O ile poprzednią wypowiedź Mesjasza (Mt 5,17-20) można by potraktować jako deklarację odnoszącą się do Jego postawy względem starotestamentalnego Prawa, o tyle interesująca nas obecnie perykopa stanowi praktyczne zastosowanie tej wypowiedzi wobec z jednej strony konkretnego przykazania Dekalogu, z drugiej natomiast do znanych sytuacji życiowych. Rozważana perykopa rozpoczyna szereg wypowiedzi Jezusa nazywanych w terminologii … Zobacz cały tekst >>

16. Jezus, Prawo i Prorocy Mt 5,17-20

Ustosunkowanie się Jezusa do Prawa Mojżeszowego posiada szczególne znaczenie w kontekście pierwszego zbioru mów Jezusa w Ewangelii Mateusza, jeżeli przyjmujemy, że Kazanie na Górze stanowi statuty, swoistą konstytucję dla realizującego się na ziemi Królestwa niebieskiego i funkcjonującego w jego ramach Kościoła. Z jednej strony wypowiedź Zbawiciela wskazuje na Jego więź z tradycją religijną Izraela, która była Mu bliska ze względu na pochodzenie narodowościowe, z drugiej natomiast strony Jego słowa kreślą … Zobacz cały tekst >>

15. Zadanie uczniów Mt 5,13-16

Swoje nauczanie, zwane powszechnie Kazaniem na górze, Jezus zaczął bardzo wzniośle, wskazując na drogi wiodące do osiągnięcia autentycznej szczęśliwości. Można by powiedzieć, że początek przemówienia zawiera jego centrum, szczyt. Nie oznacza to jednak, że po tak rewelacyjnym wstępie ton diametralnie słabnie. Przeciwnie, wszystkie wypowiedzi Jezusa zebrane przez Mateusza w tej sekcji przejawiają ogromną głębię teologiczną i wielkie bogactwo treści „pastoralnych”, konstytutywnych dla tworzącego się Kościoła. Przykładem jest krótka perykopa, … Zobacz cały tekst >>

14. Mapa szczęścia Mt 5,3-12

Do tego miejsca czytelnik Ewangelii Mateusza spotkał się już z informacją o tym, że Jezus nauczał, ale samej Jego nauki jeszcze nie poznał. Zetknięcie się z nauczaniem Mistrza z Nazaretu, z przesłaniem Mesjasza, Syna Bożego jest o tyle niesamowite w tej Ewangelii, że dokonuje się w spotkaniu z tak zwanymi Błogosławieństwami. Jest to szczegół znamienny, ponieważ Błogosławieństwa z całą pewnością stanowią najbardziej wzniosły fragment Ewangelii Mateusza. Jezus zaczyna przemawiać z najwyższej nuty. Można niekiedy … Zobacz cały tekst >>

13. Kazanie na Górze Mt 5,1-2

Dotychczas działalność mesjańska Jezusa była opisywana dosyć szeroko i ogólnie. Najbardziej konkretnie zrelacjonowanym aktem Mesjasza jest powołanie pierwszych uczniów. Od piątego rozdziału zarówno nauczanie, jak również wydarzenia z życia Jezusa będą ukazywane dosyć szczegółowo i systematycznie. Właśnie w piątym rozdziale Ewangelii Mateusza rozpoczyna się tak zwane Kazanie na Górze. Jest to pierwsza dłuższa mowa Jezusa, najobszerniejsza z pięciu mów ujętych w tej Ewangelii. Wchodząc w obręb Kazania … Zobacz cały tekst >>

12. Działalność w Galilei Mt 4,23-25

Po raz pierwszy spotykamy w Ewangelii Mateusza tak zwane summarium, czyli pochodzące od ewangelisty streszczenie pewnego etapu z życia Jezusa, pokazujące, że Jego działalność posiada znaczenie nie tylko dla poszczególnych osób, ale dla wszystkich ludzi.  Początkowe zetknięcie z perykopą powoduje wrażenie nieobecności w niej wątków teologicznych, przy równoczesnym odczuciu, że w tym krótkim fragmencie znaleźć można jedynie informacje na temat logistyki i taktyki duszpasterskiej Jezusa. Owszem, dostrzegamy tutaj wiele szczegółów … Zobacz cały tekst >>

11. Powołanie pierwszych współpracowników Mt 4,18-22

Jeżeli dotychczas publiczna działalność Jezusa była przedstawiona dosyć ogólnie, w obecnej perykopie ewangelista zaczyna konkretyzować Jego zbawcze inicjatywy. Zbawiciel zaprasza ludzi do współpracy, powołuje uczniów. Jeszcze dobrze nie rozpoczął działalności, jeszcze nie rozwinął swojej misji nauczycielskiej i posługi miłosierdzia, a już tak ważne dla Niego było znalezienie kontynuatorów podjętego dzieła. Ewangelista opisuje powołanie pierwszych uczniów, jednak nie jest to koniec procesu powoływania. W Ewangelii Mateusza … Zobacz cały tekst >>

10. Galilejskie początki Mt 4,12-17

Perykopę otwiera, mimo że lakoniczna, ważna informacja, zarówno z punktu widzenia chronologii, jak i teologii. Z tekstu wynika, że aresztowanie Jana Chrzciciela nastąpiło podczas czterdziestu dni przebywania Jezusa na pustyni. Ewangelista nie napomyka o jakiejkolwiek działalności Jezusa bezpośrednio po opuszczeniu pustyni na terytorium Judei. Po drugie, wzmianka o tym, że Jezus usłyszał o uwięzieniu Jana (4,12), suponuje, że nie był On świadkiem tego wydarzenia, gdyż przebywał w miejscu odosobnionym, dopiero wróciwszy stamtąd, dowiedział … Zobacz cały tekst >>