Psalm 150 /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


 

Psalm 150  /wg BT wyd. 4/

1 Alleluja.

Chwalcie Boga w Jego świątyni,

chwalcie Go na wyniosłym Jego nieboskłonie!

2 Chwalcie Go za potężne Jego czyny,

chwalcie Go za wielką Jego potęgę!

3 Chwalcie Go dźwiękiem rogu,

chwalcie Go na harfie i cytrze!

4 Chwalcie Go bębnem i tańcem,

chwalcie Go na strunach i flecie!

5 Chwalcie Go na cymbałach dźwięcznych,

chwalcie Go na cymbałach brzęczących:

6 Wszystko, co żyje, niech chwali Pana!

Alleluja.

 

Alleluja. Chwalcie Boga w Jego świątyni … na wyniosłym Jego nieboskłonie. W ostatnim Psalmie każdy z jego sześciu wierszy zawiera wezwanie do chwalenia Boga. Psalm 150 rozpoczyna się i kończy  okrzykiem „alleluja” (chwalcie Pana), a „wewnątrz” dziewięć razy wezwanie zaczyna się od podobnego zwrotu („alleluhu” = chwalcie Go). To uwielbienie stanowi wspaniały akord na zakończenie całej Księgi Psalmów. Pierwsza para wezwań wskazuje na miejsce uwielbienia Boga, łącząc Jego świątynię na ziemi i niebieską stolicę. Król Salomon modlił się do Pana przy poświęceniu świątyni: „wysłuchaj błaganie Twego sługi i Twego ludu, Izraela, ilekroć modlić się będzie na tym miejscu. Ty zaś wysłuchaj w miejscu swego przebywania – w niebie” (1Krl 8,30).

Chwalcie Go za potężne Jego czyny. Druga para wezwań zaprasza do wysławiania Boga za Jego dzieła, w których objawiła się Jego potęga. Psalmista nie podaje szczegółów, a zatem można przyjąć, że myśli o wszystkich Bożych dziełach, wymienianych w innych psalmach, zarówno o stworzeniu świata, jak i o zbawczej interwencji Boga w dziejach Izraela.

Chwalcie Go dźwiękiem rogu. Wyjątkowo dużo miejsca, bo aż trzy wersety, poświęcił psalmista, aby wymienić instrumenty, przy których towarzyszeniu należy oddać Bogu chwałę. Akompaniament muzyczny towarzyszył zwłaszcza dorocznym uroczystościom w świątyni, na których gromadzili się licznie pielgrzymi. Pierwsza Księga Kronik opisując organizację kultu w świątyni wymienia liczną grupę świątynnych śpiewaków i muzyków (1Krn 25). To wśród nich upatrujemy także autorów wielu z psalmów zebranych w tej księdze.

Wszystko, co żyje, niech chwali Pana! Ostatnim zaproszeniem tego Psalmu jest wezwanie wszystkich żyjących istot do wielbienia swego Stwórcy. Wezwanie skierowane do wszystkich „istot  żywych” (zob. Rdz 1,20n.24; 2,7), przede wszystkim zaś do każdego człowieka, który został powołany do szczególnej służby Bogu. Stworzenie odnajduje swoją tożsamość i sens w ukierunkowaniu swego istnienia ku chwale Boga. To Niebo, to wieczność.

Boże, niech zgodnie Cię wielbią w harmonii głosów i serc wszystkie stworzenia niebieskie i ziemskie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 150

Psalm 149

Psalm 148

Psalm 147

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 149 /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


 

Psalm 149  /wg BT wyd. 4/

1 Alleluja.

Śpiewajcie pieśń nową Panu;

chwała Jego [niech zabrzmi] w zgromadzeniu świętych.

2 Niech Izrael się cieszy swym Stwórcą,

niech synowie Syjonu radują się swym Królem.

3 Niech chwalą Jego imię wśród tańców,

niech grają Mu na bębnie i cytrze.

4 Bo Pan w ludzie swoim ma upodobanie

i zdobi pokornych zwycięstwem.

5 Niech się weselą święci wśród chwały,

niech się cieszą na swoich sofach!

6 Niech chwała Boża będzie w ich ustach,

a miecze obosieczne w ich ręku:

7 aby dokonać pomsty wśród pogan

i karania pośród narodów;

8 aby ich królów zakuć w kajdany,

a dostojników w żelazne łańcuchy;

9 by wypełnić na nich pisany wyrok:

to jest chwałą wszystkich Jego świętych.

Alleluja.

 

Alleluja. Śpiewajcie pieśń nową Panu. W odróżnieniu od Psalmu 148, gdzie wezwanie do wielbienia Boga miało charakter uniwersalny i kosmiczny, w Psalmie 149 jest ono kierowane do wspólnoty ludu Izraela zgromadzonej w miejscu świętym, na Syjonie w Jerozolimie. Określenie „pieśń nowa”, podobnie jak w Iz 42,10, wskazuje na „nowy” czas – wybawienia Izraela, dzięki potędze
i miłosierdziu Boga, któremu należna jest chwała i dziękczynienie. Dla wyzwolonego i powracającego z niewoli babilońskiej ludu był to czas, w którym odradzał się on do nowego życia, był niejako „stwarzany” przez Boga. W Nim też uznają swego Króla i podkreślają Jego szczególne upodobanie w narodzie Izraela. Wybrał go przecież spośród wszystkich ludów. Ten naród został wypróbowany wśród trudnych doświadczeń, została sprawdzona jego wierność, pokora i zaufanie Bogu. Także i nowy lud Boży na drogach swej wiary poddawany jest próbom i doświadczeniom, aż dopełni się historia zbawienia.

A miecze obosieczne w ich ręku. Druga część Psalmu zapowiada wykonanie kary nad narodami jako dopełnienie sprawiedliwości Bożej i wypełnienie wielu prorockich zapowiedzi. Dla uczniów Jezusa, pamiętających Jego przestrogę przed używaniem miecza i wezwanie do miłości nieprzyjaciół, z pewnością nie jest to tekst, którym można się łatwo modlić. Jednak i Kościół odczytuje w Apokalipsie opis zagłady narodów (zob. Ap 19,11nn), który zapowiada ostateczne zwycięstwo Boga i jego panowanie w pokoju na wieki. Autorzy natchnieni posługują się obrazami orężnej walki, ale wierzymy, że Pan poprzez samo objawienie się u końca czasów położy kres wojnom, a wszyscy przeciwnicy ludu Bożego zostaną pokonani i poddani Bożemu sądowi. Codziennie Kościół z nadzieją modli się: „Przyjdź Królestwo Twoje, Panie!”

Boże, Królu Pokoju, niech ustaną wszystkie wojny, konflikty i spory pomiędzy ludźmi, Twoimi dziećmi, niech zapanuje pokój i wszystkie narody niech zgodnie Cię wielbią. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 149

Psalm 148

Psalm 147

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 148 /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 148  /wg BT wyd. 4/

1 Alleluja.

Chwalcie Pana z niebios,

chwalcie Go na wysokościach!  

2 Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie,

chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy!  

3 Chwalcie Go, słońce i księżycu,

chwalcie Go, wszystkie gwiazdy świecące.  

4 Chwalcie Go, nieba najwyższe

i wody, co są ponad niebem:  

5 niech imię Pana wychwalają,

On bowiem nakazał i zostały stworzone,  

6 utwierdził je na zawsze, na wieki;

nadał im prawo, które nie przeminie.  

7 Chwalcie Pana z ziemi,

potwory i wszystkie morskie głębiny,  

8 ogniu i gradzie, śniegu i mgło,

gwałtowny huraganie, co pełnisz Jego słowo,  

9 góry i wszelkie pagórki,

drzewa rodzące owoc i wszystkie cedry,  

10 dzikie zwierzęta i bydło wszelakie,

to, co się roi na ziemi, i ptactwo skrzydlate,  

11 królowie ziemscy i wszystkie narody,

władcy i wszyscy sędziowie na ziemi,  

12 młodzieńcy, a także dziewice,

starcy wraz z młodzieżą  

13 niech imię Pana wychwalają,

bo tylko Jego imię jest wzniosłe,

majestat Jego góruje nad ziemią i niebem  

14 i pomnaża moc swojego ludu.

Pieśń pochwalna dla wszystkich Jego świętych,

synów Izraela – ludu, który Mu jest bliski.

Alleluja.

 

Alleluja. Chwalcie Pana z niebios. Charakterystyczne dla pieśni pochwalnych (hymnów) wezwanie do wielbienia Boga stanowi w tym psalmie prawie całość utworu. Pierwsze wezwanie (ww.1-5a), które kończy się apostrofą „niech imię Pana wychwalają”, zostało skierowane do aniołów zamieszkujących „w niebiosach” (por. Ps 103,19nn), jak również do stworzeń, które w dziele stworzenia świata zostały umieszczone na sklepieniu niebieskim (słońce, księżyc i gwiazdy). Tym wezwaniem objęte zostały także wody ponad sklepieniem niebieskim (por. Rdz 1,6n). Wszystkie te dzieła są wzywane, aby wielbić swego Stwórcę, który je stworzył swym słowem i utwierdził „na zawsze” (w.6). Możemy zauważyć, że hymn w swojej koncepcji wszechświata opiera się zasadniczo na tradycji obecnej w opowiadaniu Księgi Rodzaju 1.

Chwalcie Pana z ziemi. Druga seria wezwań (ww. 7-13a) obejmuje ziemię, zarówno ląd stały, jak i morskie głębiny, jak też stworzenia tam zamieszkujące oraz zjawiska natury. Rozpoczyna od „potworów” morskich, które na równi z innymi stworzeniami mają wielbić swego Stwórcę. Jego władza ujarzmia bowiem wszelkie ziemskie potęgi. Podobnie ogień, czy huragan, podporządkowane słowu Boga, są zaproszone do wychwalania swego Stwórcy. Następnie wymienione zostały góry i różnego rodzaju drzewa (roślinność) oraz zwierzęta lądowe i ptactwo. Wreszcie wymienieni zostali ludzie, najpierw w kluczu polityczno-społecznym (królowie, sędziowie, wszystkie narody), a potem wieku i stanu (młodzieńcy i dziewczęta, starsi i młodzież). A zatem wszyscy, w olbrzymim chórze wszystkich stworzeń zaproszeni zostali do uczczenia swego Pana. Motywem jest Jego majestat i władza nad całym stworzeniem. Psalm 148, podobnie jak psalm 104, czy „Pieśń Trzech Młodzieńców” (Dn 3,52-90), należy do tzw. „hymnów stworzenia”.

[On] pomnaża moc swojego ludu. Ostatni wiersz tego hymnu odchodzi od uniwersalnej perspektywy i podkreśla szczególną łaskę okazaną przez Stwórcę dla ludu Izraela. Bóg wspierał ten lud, umacniał go, wielokrotnie dawał mu znaki swej bliskości. Dlatego to lud Izraela, jako pierwszy z narodów, poczuwał się do oddania Mu czci, uwielbienia i służenia Mu w imieniu wszystkich narodów i stworzeń. Teraz Kościół łączy przedstawicieli wszystkich narodów we wspólnym uwielbieniu Ojca, który ten świat stworzył, i Syna, w którym wszystko zostało stworzone i odnowione, w mocy Ducha Świętego.

Boże w Trójcy Jedyny, Stwórco świata, wraz z całym Kościołem i wszystkimi stworzeniami uwielbiamy Twoje wzniosłe imię. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 148

Psalm 147

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 147 (146-147) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 147 (146-147)  /wg BT wyd. 4/

1 <Alleluja>.

Dobrze jest grać naszemu Bogu,

wdzięcznie jest nucić pieśń pochwalną.

2 Pan buduje Jeruzalem,

gromadzi rozproszonych z Izraela;

3 On leczy złamanych na duchu

i przewiązuje ich rany.

4 On liczbę gwiazd oznacza,

wszystkie je woła po imieniu.

5 Pan nasz jest wielki i zasobny w siły,

mądrość Jego jest niewypowiedziana.

6 Pan dźwiga pokornych,

a poniża występnych aż do ziemi.

7 Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu,

grajcie Bogu naszemu na harfie.

8 On niebo okrywa chmurami,

deszcz przygotowuje dla ziemi;

sprawia, że góry wypuszczają trawę

<i zioła, by ludziom służyły>;

9 On daje pokarm bydłu,

pisklętom kruka to, o co wołają.

10 Nie kocha się w sile rumaka;

nie ma też upodobania w goleniach męża.

11 Podobają się Panu ci, którzy się Go boją,

którzy wyczekują Jego łaski.

12 Chwal, Jerozolimo, Pana,

chwal Boga twego, Syjonie!

13 Umacnia bowiem zawory bram twoich

i błogosławi synom twoim w tobie.

14 Zapewnia pokój twoim granicom,

nasyca ciebie najlepszą pszenicą.

15 Na ziemię zsyła swoje orędzie,

mknie chyżo Jego słowo.

16 On daje śnieg niby wełnę,

a szron jak popiół rozsiewa.

17 Ciska swój grad jak okruchy chleba;

od Jego mrozu ścinają się wody.

18 Posyła słowo swoje i każe im tajać;

każe wiać swemu wiatrowi, a spływają wody.

19 Obwieścił swoje słowa Jakubowi,

Izraelowi ustawy swe i wyroki.

20 Żadnemu narodowi tak nie uczynił:

o swoich wyrokach ich nie pouczył.

Alleluja.

 

Alleluja. Dobrze jest grać naszemu Bogu. Pochwalny gatunek psalmu 147 sygnalizują wezwania do uwielbienia Boga piękną grą na instrumentach i śpiewem. Takie wezwanie rozpoczyna ten psalm, jak również powraca w trakcie utworu (w. 7). Jest jeszcze jedno, odmienne w swym sformułowaniu, bo skierowane do Jerozolimy, czyli do jej mieszkańców, reprezentujących całość ludu Izraela (w. 12). Jak najbardziej jest ono na miejscu, ponieważ już na początku tego hymnu psalmista wspomniał Miasto Święte (w. 2), a w następnych wersetach kilka razy wymienił Boże dobrodziejstwa okazane ludowi Izraela.

Pan buduje Jeruzalem. Temat odbudowy Jerozolimy może wskazywać na czasy po niewoli babilońskiej (koniec VI w. przed Chr.). O rzeczywistych pracach świadczy jedynie wzmianka o umocnieniu bram miasta, co jednocześnie łączy się z tematem skutecznej obrony, którą zapewniają nie tyle mury, co Bóg Izraela. W znaczeniu symbolicznym „odbudowa” to powrót ludu Izraela
z niewoli, pokrzepienie na duchu tych, którzy stracili nadzieję, i zapewnienie pożywienia.

On liczbę gwiazd oznacza. Psalmista tym wyrażeniem podkreśla potęgę Boga Stwórcy i Pana Wszechświata. Wśród motywów uwielbienia pojawiają się wielokrotnie oznaki stwórczej mocy Boga i Jego mądrości. To Pan daje deszcz dla ziemi, aby rodziła trawę dla bydła (w. 8), a pszenicę dla ludzi (w. 14). Zimą sprawia, że pojawiają się śnieg, szron, grad i mróz, co ścina wodę, a wiosną ciepły wiatr powoduje odwilż i znów płyną strumienie wody.

Obwieścił swoje słowa Jakubowi. Psalm kończy się wspomnieniem dobrodziejstwa okazanego przez Boga ludowi Izraela, którego wybrał spośród narodów. To jemu w szczególny sposób dał się poznać, z nim zawarł przymierze, jemu dał prawo, pouczenie i obietnice. Aż do czasów przyjścia Jezusa Chrystusa, w którym Boże zbawienie i Nowe Przymierze zostały darowane już nie tylko Izraelowi, ale wszystkim ludom i narodom. Syn Boży działa w jedności z Ojcem, dlatego i On jest Królem wszechświata i Odkupicielem.

Boże, Stwórco świata i Jego Odnowicielu, zawsze wierny swojej miłości do człowieka, którego stworzyłeś i odkupiłeś, uwielbiamy Twoje święte imię. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 147

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 146 (145) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 146 (145)  /wg BT wyd. 4/

1 Alleluja.

Chwal, duszo moja, Pana,

2 chcę chwalić Pana, jak długo żyć będę;

chcę śpiewać Bogu mojemu, póki będę istniał.

3 Nie pokładajcie ufności w książętach

ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia.

4 Gdy tchnienie go opuści, wraca do swej ziemi,

wówczas przepadają jego zamiary.

5 Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba,

kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim,

6 który stworzył niebo i ziemię,

i morze ze wszystkim, co w nich istnieje.

On wiary dochowuje na wieki,

7 daje prawo uciśnionym

i daje chleb głodnym.

Pan uwalnia jeńców,

8 Pan przywraca wzrok niewidomym,

Pan podnosi pochylonych,

Pan miłuje sprawiedliwych.

9 Pan strzeże przychodniów,

chroni sierotę i wdowę,

lecz na bezdroża kieruje występnych.

10 Pan króluje na wieki,

Bóg twój, Syjonie – przez pokolenia.

Alleluja.

 

Chwal, duszo moja, Pana. Psalm 146 rozpoczyna się wezwaniem psalmisty skierowanym do samego siebie, aby chwalił Pana. Takie „zaproszenie” jest szczególnie użyteczne w modlitwie indywidualnej. Wewnętrzny dialog pomaga nam przyjąć usłyszane słowo czy wewnętrzne natchnienie.  W odpowiedzi pada z ust psalmisty zdecydowane „chcę chwalić”, wzmocnione dodatkowo podkreśleniem stałości w tej modlitwie: „jak długo żyć będę”.

Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba. Uwielbienie Boga wypływa z doznawanego  szczęścia Jego nieustannej pomocy i ufnej nadziei na wybawienie z każdej trudnej sytuacji. Tytuły
i imię Boga przywołują Jego opiekę nad przodkami i wierność przymierzu. To wyznanie poprzedza przestroga przed pokładaniem ufności w ludziach, nawet tych, którzy wydaje się, że mają władzę
i materialne dobra (w. 3). Ich życie trwa bowiem tylko chwilę, jest ulotne jak tchnienie.

Który stworzył niebo i ziemię. Psalmista opisuje Boga podając motywy do pokładania w Nim nadziei. Jednocześnie są to motywy uwielbienia Pana w dziełach Jego opatrzności. Rozpoczyna od tytułu Stwórcy wszechświata (zob. Ps 104), a kończy na tytule królewskim (zob. Ps 145). Z tych dwóch źródeł wypływa troska Boga o człowieka, a zwłaszcza o lud, z którym zawarł przymierze. Pan zapewnia sprawiedliwy porządek, ujmuje się za pokrzywdzonymi, ubogimi i bezbronnymi, wyzwala
z niewoli, przywraca zdrowie, daje pokarm, oparcie i poczucie bezpieczeństwa.

Kilkakrotnie na początku nowego wezwania pojawia się imię Boże zastąpione tytułem „Pan”. Przychodzi na myśl modlitwa w formie „litanii”, jak ta do Imienia Jezus, czy Serca Jezusowego. Kolejne wezwania ukierunkowują myśl, serce i wolę do uwielbienia i złożenia całej ufności w Panu.

Boże, Stwórco świata i Królu, Tobie niech będzie cześć i chwała za Twoją nieustanną troskę o doczesne życie ludzi i ich wieczne zbawienie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 146

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 145 (144) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 145 (144)  /wg BT wyd. 4/

1 Pieśń pochwalna. Dawida.

Alef         Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu,

i błogosławić imię Twe na zawsze i na wieki.

Bet          2 Każdego dnia będę Cię błogosławił

i na wieki wysławiał Twe imię.

Gimel      3 Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,

a wielkość Jego niezgłębiona.

Dalet       4 Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła

i zwiastuje Twoje potężne czyny.

He           5 Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu

i rozpowiadają Twe cuda.

Waw       6 I mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych,

i opowiadają Twą wielkość.

Zain         7 Przekazują pamięć o Twej wielkiej dobroci

i radują się Twą sprawiedliwością.

Chet        8 Pan jest łagodny i miłosierny,

nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

Tet          9 Pan jest dobry dla wszystkich

i Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła.

Jod          10 Niechaj Cię wielbią, Panie, wszystkie dzieła Twoje

i święci Twoi niech Cię błogosławią!

Kaf          11 Niech mówią o chwale Twojego królestwa

i niech głoszą Twoją potęgę,

Lamed     12 aby oznajmić synom ludzkim Twoją potęgę

i wspaniałość chwały Twego królestwa.

Mem       13 Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,

Twoje panowanie trwa przez wszystkie pokolenia.

(Nun)      <Pan jest wierny we wszystkich swych słowach

i we wszystkich swoich dziełach święty>.

Samek     14 Pan podtrzymuje wszystkich, którzy padają,

i podnosi wszystkich zgnębionych.

Ain          15 Oczy wszystkich oczekują Ciebie,

Ty zaś dajesz im pokarm we właściwym czasie.

Pe            16 Ty otwierasz swą rękę

i wszystko, co żyje, nasycasz do woli.

Sade        17 Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.

Kof          18 Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,

wszystkich wzywających Go szczerze.

Resz        19 Spełnia wolę tych, którzy się Go boją,

usłyszy ich wołanie i przyjdzie im z pomocą.

Szin         20 Pan strzeże wszystkich, którzy Go miłują,

a wytępi wszystkich występnych.

Taw         21 Niech usta moje głoszą chwałę Pana,

by wszelkie ciało wielbiło Jego święte imię

<na zawsze i na wieki>.

 

Chcę Cię wywyższać, Boże mój, Królu. Psalm 145 to pieśń pochwalna zaliczana do tzw. hymnów królewskich. Psalm rozpoczyna się indywidualnym wyznaniem wyrażającym pragnienie uwielbiania Boga, każdego dnia i na wieki. Pierwszym motywem pochwały jest wielkość Pana. Dla człowieka jest ona „niezgłębiona”. Przez całą wieczność będziemy ją wysławiać i kontemplować.

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła. W kilku kolejnych wersetach podkreślone zostało, że kolejne pokolenia Bożego ludu wysławiają wielkość Boga, przekazując świadectwo wielkich dzieł Bożych, znaków Jego dobroci i sprawiedliwości, łaskawości, łagodności i miłosierdzia. Dlatego jest On godzien, by odbierać chwałę od wszystkich swoich dzieł, a zwłaszcza od wszystkich swoich „świętych”. Kościół włączył się w wysławianie Pana i wychwala Jego potęgę i miłosierdzie, które objawiło się w dziele naszego odkupienia w Jezusie Chrystusie.

Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków. Psalmista podkreśla, że Boże królestwo jest wieczne. W swym opisie charakteryzuje on panowanie Boga poprzez przykłady z doczesnej rzeczywistości naznaczonej troskami i trudami codziennego ludzkiego życia. Pan jest królem, który troszczy się o słabych i zgnębionych, zapewnia wszystkim pokarm, zabiega o sprawiedliwość. W swym działaniu jest łaskawy. Jest władcą będącym „blisko” swojego ludu. On wysłuchuje wołania tych, którzy Go wzywają w swoich potrzebach, i przychodzi im z pomocą. Strzeże tych, którzy Go miłują, ale ukarze występnych.

Ojcze nasz, niech przyjdzie Twoje królestwo, niech Twoje imię będzie uwielbione we wszystkich ludzkich sercach. Przez Chrystusa naszego Pana i Króla. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 145

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 144 (143) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 144 (143)  /wg BT wyd. 4/

1 Dawidowy.

Błogosławiony Pan – Opoka moja,

On moje ręce zaprawia do walki,

moje palce do wojny.

2 On mocą dla mnie i warownią moją,

osłoną moją i moim wybawcą,

moją tarczą i Tym, któremu ufam,

Ten, który mi poddaje ludy.

3 O Panie, czym jest człowiek, że masz o nim pieczę,

czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?

4 Człowiek jest podobny do tchnienia wiatru,

dni jego jak cień mijają.

5 O Panie, nachyl Twych niebios i zstąp,

dotknij gór, by zadymiły,

6 ciśnij piorun i rozprosz ich,

wypuść swe strzały i przeraź ich,

7 wyciągnij rękę Twoją z wysoka,

wybaw mię z wód wielkich

i uwolnij z rąk cudzoziemców,

8 tych, których usta mówią na wiatr,

a których prawica jest prawicą fałszywą.

9 Boże, pieśń nową będę Ci śpiewał,

grać Ci będę na harfie o dziesięciu strunach.

10 Ty królom dajesz zwycięstwo,

Ty wyzwoliłeś sługę Twego, Dawida.

 

<Od miecza złego  11 mnie wybaw

i uwolnij z rąk cudzoziemców,

tych, których usta mówią na wiatr,

a których prawica jest prawicą fałszywą>.

 

12 Daj pomyślność synom naszym jak roślinom,

rozrastającym się w czasie swej młodości,

niech będą córki nasze na wzór narożnych kolumn,

rzeźbione na wzór kolumn świątyni.

13 Niech pełne będą nasze spichlerze,

zasobne we wszelkie płody.

Niech trzody nasze tysiąckroć płodne

na polach naszych mnożą się tysiącami;

14 niech nasze zwierzęta będą ciężkie!

Niech się nie zdarza wypadek czy ucieczka

ani lament na naszych ulicach!

15 Szczęśliwy lud, któremu tak się powodzi,

szczęśliwy lud, którego Bogiem jest Pan.

 

Błogosławiony Pan – Opoka moja. Kilka charakterystycznych szczegółów sugeruje, że Psalm 144, podobnie jak Psalm 18, powstał jako modlitwa króla, potomka Dawida. Prosi on Boga, aby uchronił jego królestwo od groźby zniszczenia przez cudzoziemców i zapewnił pomyślność jego ludowi. Król rozpoczyna swoją modlitwę od pochwały Bożej potęgi, która jest źródłem jego mocy
i zapewnia zwycięstwo w walce. Na tę pomoc liczy także w tej chwili zdając sobie, że niczym na nią nie zasłużył, lecz otrzymuje ją jedynie dzięki łaskawości Boga. Jak w ustach starotestamentalnego mędrca brzmią słowa : „O Panie, czym jest człowiek, że masz o nim pieczę…” (ww.3-4; por. Hb 7,17; Ps 8,5). Upływają wieki, ale ta modlitwa, która podziwia życzliwe Boże spojrzenie na ludzką kruszynę, zachowuje piękno, prostotę i prawdę tego pokornego ludzkiego wyznania.

O Panie, nachyl Twych niebios i zstąp. Błaganie o zbawczą interwencję Boga opisuje ją jako teofanię, czyli zstąpienie i ukazanie się Boga na ziemi, pośród potężnych znaków natury: dymiące wulkany przerażają, pioruny rażą jak strzały (ww.5-6). Król liczy, że Pan uratuje go z rąk rzeszy nieprzyjaciół, jak tonącego z odmętów morskich. Przywołuje na pamięć Bożą opiekę nad Dawidem,
a zatem i obietnicę, że jego potomków zachowa na tronie na wieki.

Daj pomyślność synom naszym. Ta część Psalmu 144 mogłaby stanowić odrębną modlitwę wspólnotową, ale w obecnym kontekście jest modlitwą króla za jego lud. Władca prosi o pomyślność swojego ludu: pełne spichlerze i liczne, dobrze odchowane stada zapewnią dostatnie życie. Król prosi także dla swego ludu o życie bezpieczne, pozbawione nieszczęść i cierpienia, co pozwoli korzystać
z nagromadzonych dóbr. To szczęśliwe życie opiera jednak na fundamencie przymierza z Bogiem. Nic więc dziwnego, że tradycja zaliczyła Psalm 144 do tekstów mesjańskich, a Kościół interpretował go jako modlitwę Chrystusa w obliczu prześladowania i zapowiedź Królestwa Bożego.

Panie Jezu Chryste, bądź opoką Twych wiernych w walce duchowej i umocnij Twój lud w nadziei szczęśliwego życia w Twoim królestwie na wieki wieków. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 144

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 143 (142) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 143 (142)  /wg BT wyd. 4/

1 Psalm. Dawidowy.

Usłysz, o Panie, moją modlitwę,

przyjm moje błaganie w wierności swojej,

wysłuchaj mnie w swej sprawiedliwości!

2 Nie pozywaj na sąd swojego sługi,

bo nikt żyjący nie jest sprawiedliwy przed Tobą.

3 Albowiem nieprzyjaciel mnie prześladuje:

moje życie na ziemię powalił,

pogrążył mnie w ciemnościach <jak dawno umarłych>.

4 A we mnie duch mój omdlewa,

serce we mnie zamiera.

5 Pamiętam dni starodawne,

rozmyślam o wszystkich Twych dziełach,

rozważam dzieło rąk Twoich.

6 Wyciągam ręce do Ciebie;

moja dusza pragnie Ciebie jak zeschła ziemia.

7 Prędko wysłuchaj mnie, Panie,

albowiem duch mój omdlewa.

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza,

bym się nie stał podobny do tych,

co schodzą do grobu.

8 Spraw, bym rychło doznał Twojej łaski,

bo w Tobie pokładam nadzieję.

Oznajmij, jaką drogą mam kroczyć,

bo wznoszę do Ciebie moją duszę.

9 Wybaw mnie, Panie, od moich wrogów,

do Ciebie się uciekam.

10 Naucz mnie czynić Twą wolę,

bo Ty jesteś moim Bogiem.

Twój dobry duch niech mnie prowadzi

po równej ziemi.

11 Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, zachowaj mię przy życiu;

w swej sprawiedliwości wyprowadź mnie z utrapień!

12 A w swojej łaskawości zniszcz moich wrogów

i wytrać wszystkich, którzy mnie dręczą,

albowiem jestem Twoim sługą.

 

Usłysz, o Panie, moją modlitwę. Psalm 143 rozpoczyna się, jak wiele innych indywidualnych lamentacji, prośbą o ratunek w sytuacji śmiertelnego zagrożenia życia. Psalmista powołuje się na wierność Boga Przymierzu i Jego sprawiedliwość. Natychmiast dodaje, że nie prosi o sąd, bo wobec świętego Boga nie śmiałby twierdzić, że nigdy nie zgrzeszył (w.2). W tej modlitwie i każdy z nas może stanąć przed Bogiem w pokornym wyznaniu swojej grzeszności.

Duch mój omdlewa, serce we mnie zamiera. Psalmista prosi, aby oszczędzone zostało jego życie. Jego nadzieję pokrzepia wspomnienie wielkich dzieł Bożej dobroci, okazanych w przeszłości ludowi Izraela, a pewnie i jemu samemu. Jakże duchowo jest użyteczne i dzisiaj, by w chwilach trudnych wspomnieć Bożą opiekę w przeszłości, a w czasie pomyślnym nie przypisywać powodzenia sobie, ale oddać chwałę Bogu.

Oznajmij, jaką drogą mam kroczyć. Tymi słowami psalmista nie pyta się Boga o drogę ucieczki z sideł nieprzyjaciela, ale jest to modlitwa o poznanie woli Bożej w jego życiu, o to by być samemu wierniejszym Przymierzu i sprawiedliwszym. Jest to z pewnością doskonalsza i milsza forma wdzięczności Bogu za otrzymaną pomoc niż tylko piękne słowo dziękczynienia, czy złożenie ofiary ze zwierząt (por. Ps 40,7nn).

  Boże, zawsze wierny i sprawiedliwy, nie zważaj na grzechy moje, lecz według swego miłosierdzia zmiłuj się i naucz żyć zgodnie z Twoją wolą. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 143

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 142 (141) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 142 (141)  /wg BT wyd. 4/

1 Pieśń pouczająca. Dawidowa – gdy był w jaskini. Modlitwa.

2 Głośno wołam do Pana,

głośno błagam Pana.

3 Wylewam przed Nim swą troskę,

wyjawiam przed Nim swą udrękę.

4 Gdy duch mój we mnie ustaje,

Ty znasz moją ścieżkę.

Na drodze, po której kroczę,

ukryli na mnie sidło.

5 Oglądam się w prawo i patrzę:

a nie ma nikogo, kto by miał wzgląd na mnie.

Znikła dla mnie możność pomocy,

nie ma nikogo, kto by dbał o moje życie.

 

6 Do Ciebie wołam, o Panie,

mówię: Ty jesteś moją ucieczką,

udziałem moim w ziemi żyjących.

7 Zważ na moje wołanie,

bo jestem bardzo słaby.

Wybaw mię od prześladowców,

gdyż są ode mnie mocniejsi.

8 Wyprowadź mnie z więzienia,

bym dziękował imieniu Twojemu.

Otoczą mnie sprawiedliwi,

gdy okażesz mi dobroć.

 

Głośno wołam do Pana. Psalm 142 jest lamentacją, w której „dojrzałość” wiary modlącego się w zagrożeniu życia przejawia się z jednej strony w ufnym wołaniu do Boga o pomoc, a z drugiej strony w braku złorzeczenia wobec nieprzyjaciół. Taką postawą wykazał się na przykład Dawid prześladowany przez króla Saula (zob. 1Sm 24 i 26). Taka modlitwa mogła być na ustach Pana Jezusa, gdy został uwięziony i skazany na śmierć. „Z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił On gorące prośby i błagania do tego, który mógł Go wybawić od śmierci i został wysłuchany dzięki swej uległości” (Hbr 5,7).

Oglądam się w prawo i patrzę: a nie ma nikogo, kto by miał wzgląd na mnie. Psalmista wyznaje, że od ludzi nie może liczyć na żadne wsparcie. Jest osamotniony, nie ma żadnego wsparcia. Po prawej bowiem stronie zarówno na polu walki, jak też w sądzie, stawał ten, który bezpośrednio, jako najbliższy i ostatni, bronił i wspierał. Jedyna nadzieja pozostaje zatem w Bogu, który może stawić czoła prześladowcom i zachować przy życiu.

  Wyprowadź mnie z więzienia, bym dziękował imieniu Twojemu. W tej sytuacji oczywiste będzie, że psalmista zawdzięcza swe życie tylko Bogu, nikomu innemu. Jemu będzie zatem dziękował, razem ze wszystkimi, którzy podobnie jak on doświadczyli Bożej dobroci i miłosierdzia. Jego zbawienie doda odwagi sprawiedliwym, których prześladowanie rozproszyło, aby na nowo zgromadzić się razem z nim. Tak jak Apostołowie po rozproszeniu zgromadzili się przy Zmartwychwstałym, tak też Kościół wielokrotnie po okresie prześladowania, odradzał się
i kontynuował swą misję.

Panie Boże, Ty zawsze byłeś nam Obrońcą i Wybawicielem, uratuj prześladowane i więzione Twoje dzieci, a prześladowców wyprowadź z więzienia ich nienawiści. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 142

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1

Psalm 141 (140) /wg BT wyd. 4/

Chwalić Cię będę, Panie, całym sercem moim,
opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.
Cieszyć się będę i radować Tobą,
Psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.
(Ps 9,2–3)


Psalm 141 (140)  /wg BT wyd. 4/

1 Psalm. Dawidowy.

Do Ciebie wołam, Panie, prędko mi dopomóż;

usłysz głos mój, gdy wołam do Ciebie.

2 Niech moja modlitwa będzie stale przed Tobą jak kadzidło;

wzniesienie rąk moich – jak ofiara wieczorna!

3 Postaw, Panie, straż moim ustom

i wartę przy bramie warg moich!

4 Mojego serca nie skłaniaj do złego słowa,

do popełniania czynów niegodziwych,

bym nigdy z ludźmi, co czynią nieprawość,

nie jadł ich potraw wybornych.

5 Niech sprawiedliwy mię bije: to czyn miłości;

olejek występnego niech nigdy nie ozdabia mojej głowy!

Nieustannie przeciwstawiam swą modlitwę ich złości.

6 Popadli w moc Skały ich sędziowie

i usłyszeli, jak łagodne były moje słowa.

7 Jak kamień młyński rozbija się o ziemię,

tak rozrzucono ich kości nad czeluścią Szeolu.

8 Do Ciebie bowiem, Panie mój, Panie, [zwracam] moje oczy;

do Ciebie się uciekam: Ty nie gub mej duszy.

9 Strzeż mnie od sidła, które zastawili na mnie,

i od pułapek złoczyńców.

10 Niechaj występni wpadną w swoje sieci,

podczas gdy ja ujdę cało.

 

Do Ciebie wołam, Panie, prędko mi dopomóż. Psalm 141 rozpoczyna się żarliwą prośbą do Boga o ratunek. Dalsza treść tego psalmu wskazuje, że troska psalmisty koncentruje się nie tyle na zagrożeniu jego życia ze strony ludzi nieprawych i złoczyńców, co jego „duszy”. Prosi bowiem Boga
o pomoc w wewnętrznej walce, którą toczy z pokusą. Przykład nieprawych, którym się dobrze powodzi, nęci go bowiem, aby przystąpić do nich, i mieć udział w ich wystawnym i beztroskim życiu. Ale byłoby to za cenę naśladowania ich złych słów i czynów. Postawa psalmisty jest zgodna z tą, do jakiej zachęcał Pan Jezus swoich uczniów: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Mk 14,38).

Niech moja modlitwa będzie stale przed Tobą jak kadzidło; wzniesienie rąk moich – jak ofiara wieczorna! To piękne porównanie modlitwy do stale wznoszącego się dymu kadzidła i do codziennej ofiary wieczornej w świątyni (zob. Lb 28,4) stało się jednym z tekstów charakteryzujących modlitwę. W psalmie służy podkreśleniu, że modlitwa psalmisty jest nieustannie zanoszona do Boga, albo, że pragnie on, aby niejako ciągle była „w Jego uszach”, podobnie jak codzienne ofiary są nie tylko aktem kultu, lecz niejako nieustannie przypominają Bogu lud Izraela, który jest pod Jego opieką. Psalmista oczekuje, by takie też były skutki jego modlitwy.

Niech sprawiedliwy mię bije: to czyn miłości; olejek występnego niech nigdy nie ozdabia mojej głowy! Ten werset psalmu nie jest jakimś wyznaniem upodobania w prześladowaniu, lecz wyraża niewzruszone opowiedzenie się za życiem w sprawiedliwości. Wybrzmiewa nauką mędrców podobną do tej w sentencji: „Lepiej jest słuchać karcenia przez mędrca, niż słuchać pochwały ze strony głupców” (Koh 7,5). Pouczenie Koheleta bardziej odpowiada obecnym czasom, kiedy negowane jest stosowanie kar cielesnych w wychowaniu. Potrzebne jest natomiast pouczanie, upominanie, korygowanie błędnego czy złego postępowania. Jest wyrazem miłości i troski o dobro drugiej osoby.

Boże, Skało naszego zbawienia, wspomóż nas łaską mądrości i męstwa w walce z pokusą „łatwego” życia na bezdrożach nieprawości. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

o. Michał Baranowski OFMConv

O autorze

o. dr Michał Baranowski OFMConv (ur. 04.02.1964 r. w Lęborku) jest biblistą specjalizującym się w egzegezie Starego Testamentu. Bardzo leży mu na sercu, by Słowo Boże docierało do tych, którzy go pragną i potrzebują. Z tego powodu angażował się w pracę formacyjną z nauczycielami, nowicjuszami (jako mistrz nowicjatu), klerykami swego zakonu (przez wiele lat był wykładowcą i rektorem seminarium w Łodzi-Łagiewnikach) i studentami teologii (jest wykładowcą UKSW). Obecnie łączy pracę dydaktyczną z funkcją duszpasterza akademickiego w Poznaniu.

Jest osobą ujmującą autentyzmem swego życia, prostotą i bezpośredniością w kontaktach, subtelnością. Mądrze i spokojnie potrafi wiele wyjaśnić, powiedzieć o sprawach trudnych tak, że otwiera ich głębię, a nie straszy złożonością. Jest wielkim darem Opatrzności, że zechciał współpracować z BSB i dzielić się z nami swą wiedzą i głębokim przeżyciem Księgi Psalmów.

o. dr hab. Waldemar Linke CP, Wicekanclerz BSB


Poprzednie rozważania:

Psalm 141

Psalm 140

Psalm 139

Psalm 138

Psalm 137

Psalm 136

Psalm 135

Psalm 134

Psalm 133

Psalm 132

Psalm 131

Psalm 130

Psalm 129

Psalm 128

Psalm 127

Psalm 126

Psalm 125

Psalm 124

Psalm 123

Psalm 122

Psalm 121

Psalm 120

Psalm 119 153-176 finis

Psalm 119 137-152

Psalm 119 121-136

Psalm 119 105-120

Psalm 119 89-104

Psalm 119 73-88

Psalm 119 57-72

Psalm 119 32-56

Psalm-119 17-32

Psalm-119 1-16

Psalm 118

Psalm 117

Psalm 116

Psalm 115

Psalm 114

Psalm 113

Psalm 112

Psalm 111

Psalm 110

Psalm 109

Psalm 108

Psalm 107

Psalm 106

Psalm 105

Psalm 104

Psalm 103

Psalm 102

Psalm 101

Psalm 100

Psalm 99

Psalm 98

Psalm 97

Psalm 96

Psalm 95

Psalm 94

Psalm 93

Psalm 92

Psalm 91

Psalm 90

Psalm 89

Psalm 88

Psalm 87

Psalm 86

Psalm 85

Psalm 84

Psalm 83

Psalm 82

Psalm 81

Psalm 80

Psalm 79

Psalm 78_cz.2

Psalm 78_cz1 (1)

Psalm 77

Psalm 76

Psalm 75

Psalm 74

Psalm 73

Psalm 72

Psalm 71

Psalm 70

Psalm 69

Psalm 68

Psalm 67

Psalm 66

Psalm 65

Psalm 64

Psalm 63

Psalm 62

Psalm 61

Psalm 60

Psalm 59

Psalm 58

Psalm 57

Psalm 56

Psalm 55

Psalm 54

Psalm 53

Psalm 52

Psalm 51

Psalm 50

Psalm 49

Psalm 48

Psalm 47

Psalm 46

Psalm 45

Psalm 44

Psalmy 42 i 43

Psalm 41

Psalm 40

Psalm 39

Psalm 38

Psalm 37

Psalm 36

Psalm 35

Psalm 34

Psalm 33

Psalm 32

Psalm 31

Psalm 30

Psalm 29

Psalm 28

Psalm 27

Psalm 26

Psalm 25

Psalm 24

Psalm 23

Komentarze  S. M. Judyta Pudełko PDDM

Psalm_22

Psalm_21

Psalm_20

Psalm_19

Psalm_18

Psalm_17

Psalm_16

Psalm_15

Psalm_14

Psalm_13

Psalm_12

Psalm_11

Psalm_10

Psalm_9

Psalm_8

Psalm_7

Psalm_6

Psalm_5

Psalm_4

Psalm_3

Psalm_2

Psalm_1