„Jak doszło do oddzielenia się Kościoła i Synagogi? Jakie procesy stoją za separacją judaizmu i chrześcijaństwa? Jakie czynniki wpłynęły na rozejście się dróg tych dwóch odrębnych dziś religii? Odpowiadając na te pytania  Autor nie pozostaje tylko w wąskim obszarze nauk teologicznych, ale śmiało wkracza na obszar nauk społecznych, historycznych i politycznych. Bazując na wcześniej przeprowadzonym status quaestionis Autor w sposób  nowatorski ukazuje istotny problem relacji pomiędzy dwiema siostrzanymi religiami – Ecclesią i Synagogą. Struktura książki zbudowana jest w oparciu o kryterium chronologiczne, które nie jest ograniczone cezurą takich  wydarzeń jak zgromadzenie rabinów w Jabne (71-89 po Chr.) czy powstanie Bar Kochby (132-135). Autor wykracza poza nie – aż do reskryptu mediolańskiego w 313 r. zwracając słusznie uwagę na fakt, że okres po  ukształtowaniu Miszny (ok. 200 r.) i po konsolidacji judaizmu rabinicznego wokół jej praw staje się kluczowy w rozchodzeniu się dróg Synagogi i Kościoła”.

ks. prof. Mirosław Wróbel, KUL